راهنمای فناوری و خرید

سیستم‌های کنترل سنتی برای اتوماسیون صنعتی به کارت‌های ورودی/خروجی (IO) اختصاصی متکی هستند. هر ماژول متداول تنها یک نوع سیگنال، مانند ورودی دیجیتال (DI)، خروجی دیجیتال (DO)، ورودی آنالوگ (AI) یا خروجی آنالوگ (AO) را پردازش می‌کند. یک کارت استاندارد ۱۶ کاناله فقط یک نوع کانال مشخص را در همه پورت‌ها می‌پذیرد. این طراحی سخت‌افزاری انعطاف‌ناپذیر اغلب هنگام اجرای پروژه، گلوگاه‌های جدی مهندسی ایجاد می‌کند. مهندسان معمولاً برای افزودن تنها یک حسگر اضافی، ناچارند کارت‌های کاملاً جدیدی نصب کنند. در نتیجه، تغییرات دیرهنگام طراحی، فضای موردنیاز تابلو کنترل را افزایش می‌دهد و هزینه‌های پروژه را بالا می‌برد.

مدیریت داده به عنوان سنگ بنای اتوماسیون صنعتی مدرن عمل می‌کند. چه در حال ردیابی مواد روی نوار نقاله باشید و چه مدیریت توالی‌های دسته‌ای در یک فرآیند، مهندسان اغلب به منطق ترتیبی تکیه می‌کنند. دو ساختار اصلی—اولین ورودی، اولین خروجی (FIFO) و آخرین ورودی، اولین خروجی (LIFO)—پایه و اساس این مدیریت داده را تشکیل می‌دهند. تسلط بر این بلوک‌ها به برنامه‌نویسان امکان می‌دهد عملیات پیچیده ماشین‌ها را به طور مؤثر بهینه کنند.

در  اتوماسیون صنعتی، هر دو PLC و ماشین‌های CNC نقش‌های حیاتی ایفا می‌کنند. در حالی که هر دو عملیات را خودکار می‌کنند، اهداف متفاوتی دارند، روش‌های برنامه‌نویسی منحصر به فردی دارند و مزایای متفاوتی ارائه می‌دهند. درک این تفاوت‌ها به تولیدکنندگان کمک می‌کند تا راه‌حل کنترل مناسب را برای افزایش بهره‌وری و دقت تولید انتخاب کنند.