راهنمای فناوری و خرید

اتوماسیون صنعتی سنتی به‌شدت به ماژول‌های اختصاصی ورودی-خروجی (IO) متکی است. در یک پیکربندی معمول سیستم کنترل توزیع‌شده (DCS) یا کنترل‌گر منطقی برنامه‌پذیر (PLC)، مهندسان طراح کارت‌های مشخصی را به انواع سیگنال‌های مجزا اختصاص می‌دهند. برای مثال، یک کارت ورودی دیجیتال (DI) سنتی با ۱۶ کانال، منحصراً سیگنال‌های دیجیتال را پردازش می‌کند. بااین‌حال، در پروژه‌های مهندسی اغلب شمار سیگنال‌ها در آخرین لحظه تغییر می‌کند. بنابراین، اگر در اواخر مرحله طراحی مشخص شود که یک کانال ورودی آنالوگ (AI) کم است، مهندسان ناچارند یک کارت AI اختصاصی دیگر بخرند و نصب کنند. در نتیجه، این انعطاف‌ناپذیری هزینه سخت‌افزار را افزایش می‌دهد، فضای تابلو را هدر می‌دهد و زمان‌بندی راه‌اندازی را به تأخیر می‌اندازد.